mijn atelier, dag na dag

nu nog op gepaste wijze inpakken en verzenden... is altijd een beetje spannend en vooral heel leuk, pakjes maken en verzenden...

de filmdooswerkjes naderen nu echt wel hun finale afwerking, ik neem daar altijd mijn tijd voor, het gaat tenslotte om twaalf heel nauw verwante kleine werkjes op papier, die elk hun voorgangers in de twaalf filmdoosjes die verspreid over 't land hun leven leiden, mogen gaan vervoegen. Dit jaar zitten we al aan deel zes, halfweg... ik leg nog de laatste hand aan het bijhorend woordje, dan nog inpakken en de postduiven mogen uitvliegen...

en hier mag je ook eens over mijn schouder meekijken naar de eerste lagen van enkele werken in opbouw... in de eerste lagen zijn de aangebrachte tekens of tekeningen meestal nadrukkelijker aanwezig dan in het eindresultaal dat enerzijds veel complexer, anderszijds ook veel uitgepuurder wordt... Dat alles en iedereen om mij heen meespeelt in mijn dagelijkse rijke bron van inspiratie is ook zichtbaar, een wandeling door de herfsttuin en de dichte nabijheid van mijn vrouwke zijn hier zeker zichtbaar...rechts op de muur heeft mijn dochtertje Brontë zich even uitgeleefd, zij komt zo graag meeschilderen bij haar papa in het atelier, en uiteraard vind ikzelf dat ook reuze, die paardjes tovert ze ongelooflijk soepel uit haar pols, of het nu in het groot op mijn muren is of piepklein op een stukje papier, en in welke houding ook, met wat voor expressie, ze is dan ook gek op paarden en zelf een echte amazone en ze weet die liefde voor die beestjes en haar liefde, ook al van heel kleinsaf, voor het tekenen zo fantastisch te kombineren!

en totaalbeeld van hetzelfde werk in een veel vroeger stadium, ja ik schilder langs vele omwegen en die schildertocht maakt het schilderen ook voor mij zo'n boeiend avontuur

onderliggend in hetzelfde werk

hier even een totaalbeeld, al gaan er op het kramiekelige fotootje heel veel kleur en detail verloren...

de avonden worden fris, 's avonds in mijn atelier mag het vuurtje al eens aan, niet dat ik er kou lijd, met een warme pull en mijn blauwe (ooit was hij mooi blauw) werkplunje gaat het prima, maar mijn (acryl)verfkes drogen niet graag bij lagere temperaturen en met mijn temperament hou ik die droogtijden graag redelijk kort, ja soms ben ik een beetje ongeduldig van aard... Hiernaast zie je een detail van een van mijn laatste telgen, pas afgewerkt deze week, straks haal ik hem even in huis om 'm daar in huis, uit het atelier nog wat te 'testen', doe ik meestal, niet altijd want ik heb niet voor elk werk dat ik maak een geschikt plekje in huis, zo groot wonen we hier ook weer niet...

een glimp...

in de schaduw van de grote vlerk liggen deze werken op papier te drogen, het zijn afdrukken van één laagje uit schilderijen waar ik momenteel aan werk

en hier deel vier en vijf...